گلاریشا

مگه نمی بینی خدا قحطی رسیده گندم؟
خودت که می شنفی بابا  سر و  صدای  مردم

دنیا دیگه عوض شده مثل گذشته ها نیست

                       دیگه بجز خود خودت کسی به فکر ما نیست

زندگی یا هر چی که بود برای ما تمومه

                          طاقت ما تموم شده ، حلاله یا حرومه

بنده ی  بی پناه تو  جز تو کی یارش میشه؟

    مگه بجز تو هم کسی پشت و پناهش میشه ؟
یه راهی یه عنایتی خودت یه چاره ای کن
  این تو  و این  ویرونه ها ،خودت اشاره ای کن


به فرّ  و شوکتت خدا  ظالمو سر به زیر کن    

به حق برکتت خدا گرسنه ها   رو سیر کن

شعر از : محمد حسین داودی