گلاریشا

ملخ های امسال پیدایشان نیست   ضعیفان مسکین گدایان گندم

ملخ های خشک استخوان سربرهنه      گرفتار پوتین رهوار مردم

که هرساله باتیر و مرداد سوزان    بمیرند و مدفون درانبوه شب گم

به جرم رسیدن به دنیای انسان     که دیریست می بوده دنیای گژدم

که دیری براشان کویر نمک بود     دوصد قبل از آنی که نامیده شد قم

بنالند از روزگار پرآتش                   که گشتند در کوره شهر هیزم

بپرسند افسوس اینجا خدا بود       و اکنون جهان پرشدست از تلاطم

صدافسوس مردم همه در عبورند    و پوتینشان خرد کردست هیزم

شعر از: محمد حسین داودی