آفـت پرسـت پـست

ای زورگوی مزرعه آفت پرست پست

بردار سهم گندم امسال هرچه هست

دیگر تمام مزرعه در اختیار توست

دنیای پر زدرد تو هموار گشته است

دنیای پر زدرد و دروغت و کینه ات

آن کینه ای کزآینه برسینه ات نشسست

نسل تو پادشاه پر از درد مزرعه اند
نسلی ز ذات پست تو ای هرزه گرد مست

گندم به چشم نخوت تو دشمن است و بس

مردم زجنگ خسته و تو خنجرت به دست

یادت که هست نعره زدی آی مزرعه

باید زبند گندم و این رنج کشت رست؟

نیرنگ کرده ای همه در بند گشته اند
وقت هجوم بر من مسکین شبزده است

بگذار آخرین نفس از جان برآورم

نفرین به ذات پست تو آفت پرست پست

شعر از : محمد حسین داودی

[ سه‌شنبه 23 تیر 1394 ] [ 00:02 ] [ glarisha ]

[ ]

گلاریشا