گلاریشا

 دیگر دوچرخه من به سراشیبی رسیده است

بادهای نیرومند              از هر سو که می خواهید بوزید

.

ترس را در وجودم سرکوب کرده ام

آسمان عصبانی                هر چه می خواهی نعره بزن

.

شرم از صورتم رفته

ابرهای  سیاه پوش             هرچه می خواهید آب دهان بیندازید

***

 تو اون بهترین سهم عشق منی      وجود تو مثل هوا جاریه

همیشه توی لحظه هام لازمی         نبودت برام مرگه تنهاییه

 

تو از آسمون اومدی ماه من          برای زمین خورده ی شبزده

 خودت می دونی خیلی دوستت دارم    حضورت کنارم تماشاییه

 
***
 

با قدوم تو دل مرده من زنده شده

دل پاییز به آبان تو سرزنده شده

چارده روز ازین ماه گذشتست وبهار

بهترین هدیه به آن ماه فروزنده شده

   ***

هرکس نفسی دارد و فریاد رسی

            ما را نفسی نیست مگر تنهایی

یا آتش اندوه مرا دریا کن

                        یا معجزه کن شومی و بی فردایی

 با شور نگاهت خبر از دور بده

                      تا تازه کنی آینه دریاها

  از شور و طرب قصه و آواز بساز

                    تا قصه کنی معجزه ی فرداها

  شعر ها از : محمد حسین داودی