«گلاریشا و ابلیس» را از طاقچه دریافت کنید

https://taaghche.com/book/338169

​

​

​

I’m Gaza in fire—————-you are Mecca in grief

I’m the end of the world——you are the end of the stories

.

I’m Gaza، bloody heart——you are Mecca, clipped wings

The steel headed devil–rest a moment

.

Then, the tongues sealed—Then, the eyes cloudy
Then, the ears are deaf—-Then, the Man is fallen

.
Silent as my secrets——This harmless city of me
Passes by the history—-Rostam maybe will appar

.
My lonely city—- faintly drinks the bowl of madness
A limitless sea in his ocean eyes is a droplet

.
My city tears off his collar——– arrogance has opened s bridge to my heart
I’ve become adventurer—– I’ve got remedy from hatred


My hand just like an angry mad——– draws the sward of the pen
My poem has become a bully——it s on fire from head to toe

.

.

.

By: Muhammad Hussein Davodi (poet laureate)
To the martyrs of Gaza

Translated by: Azim SARV Dalir

درد مرا دواستی

 مصلحت برده خیر برجامو

مسئلت کرده رنج در کامو

هیچ میدانی از کجا خوردیم
از ندانستن سرانجامو

مملکت داری از شعار جداست
چشم بگشا  دروغ دنیامو

بی سبب نیست از هزار فلک
بدترین بخت مال اسلامو

عقل ما هیچ عقل کل شما
چه کس از ما نرفته در دامو؟

دام و ننگ فریب مردمو بعد
شهوت وثروت ثریامو

ما عوامیم بحث ما سر چیست؟
بازی قدرت مهیامو

نظر و شعر تان قبول ولی
نام شب را نبر به هر بامو

ما مریدان حافظیم عزیز
نه مریدان تحفه و شامو

ارزش و شان شعر ما به درک
نه که ما با همیم و همگامو؟

این دو روز عمر مانده هم برود
چه بماند بجز همین نامو

پس بیا از خدا و خلق خدا
مهر و عشق و طعام و اطعامو

شعر از :محمدحسین داودی

من غزّه ای در آتشم ، تو مکّه ای در ماتمی
من آخر دنیا شدم ، تو قصه ها را خاتمی

من غزّه ای خونین جگر ، تو مکّه ای بُبریده پر
اهریمن پولاد سر ، خندان بیاساید دمی

آنگه زبان ها مُهر ها ، وانگه به چشمان ابرها
وقت نفیر گوش ها ، وقت سقوط آدمی

آرام چون اسرار من ، این شهر بی آزار من
تاریخ را رد می شود ، شاید هویدا رستمی

شهرم غریب و بی رمق جام جنون سرمیکشد
در چشم اقیانوس او ، انبوه دریا شبنمی (1)


شهرم گریبان می درد نخوت به قلبم پل زده
با صبر ، بی پروا شدم از کینه دارم مرهمی

دستم چو مجنونِ خشن تیغ قلم را می کشد
شعرم قلندر گشته و آتش به سر تا پا همی

شعر از : محمدحسین داودی

پ . ن(1) : (گریهٔ حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق/کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی)

.

"این چه شوریست که در دور قمر میبینم؟"
طرف غرب زمین فتنه و شر می بینم

تو از آن سرخی در خون . اثر می بینی
من از آن کودک در خون . اثر می بینم

تو <شده دوره ی ایام به سر> می بینی
من <شده دوره ی ابلیس به سر> می بینم

تو بدی را طرف خلق و بشر میبینی
من بدی را طرف غرب بشر می بینم

تو تمام کره را زیر و زبر میبینی
من فقط نیمِ کره ، زیر و زبر می بینم

پند تو گریه ولی پند من آغاز نبرد
"که من این پند به از گنج و گهر می بینم"

.

.

شعر از محمدحسین داودی
تضمین از لسان الغیب حافظ علیه الرحمه

.

.

پروانه ها

امشاسپندان ها فراوان ها

ای شاعران را سبزه زاران ها

ای خاک ایران را هزاران ها

پروانه ها

مثل پری ها وقت باران ها

آذر کمان ها مهر و آبان ها

جوش و خروش ابرها را در زمستان ها

این ماه را مهمان ما باشید

امسال هم همچون زمان باستان

یاران ما باشید

امسال که

خاک اهورا خاک مردان شهیدی که

امسال که

بعد از نبردی سخت با خصم پلیدی که

این ماه را

ماه امید و عشق و باران را

این ماه را

ماه قدوم رادمهری از تبار شعر ایران را

این ماه را مهمان ما باشید

فراوان شو فراوان تا از انبوهت

به خاک ذلت و خواری کشانی خصم انسان را

تمام دشمنان خاک ایران را

فراوان شو فراوان شو

.

.

شعر از : محمدحسین داودی

دستی کشد این سو کشان مستی کشد آنسو کشان

  وقت نبردی خون فشان

  وقت نبردی خون فشان

  این سو اهورا میشود         آماده ی رزمی که میگیرد نفس

  آن سو هنر در تنگنای بی نشان

  اهریمن دون خون و آتش کرده دریا را

  کشتی شکسته باد نفرین کرده دریا را

  تیغی رها این سو وزان

  تیر خدا آن سو وزان

  اینک هجوم مردمان خشم از بالا و بالادست

 فریاد برخیزیدشان کر کرده انسان های مست

  این سو دم گرم سروش مهوشان

  فریاد برخیزیدشان   کابوس تلخ سرخوشان

    نیرنگ اهریمن پر از خون کرده چشم مست ها

  دشمن هویدا نیست

  آنجا هنر در خوف شب گم گشته پیدا نیست

  آنگه میان مست ها آتش فشان

  یا شوکران مستی از دستان اهریمن چشان

  فریاد برخیزید در هر سو نشان

پایان نمی یابد نبرد خوفناک خون فشان

شعر از : محمد حسین داودی