گلاریشا

به افتخار پسرک شرور چارمندون - محمد رضوانی

بر این خاک مزن تکیه که شاعر مرده

کم کسی نیست ، رجز خوان معاصر مرده

زیرکی گفت شگفتا قلمش در دست است

بهراسید زکینش که به ظاهر مرده

وطنش؟ اهل کجا بود؟ که پیری آرام

سرتکان داد و به لب گفت: مهاجر مرده

عابران در پی هر روز عبور ممتد

می گریزند و در این فکر که عابر مرده؟

به افق سایه ی آهی نگران می نگرد

قاصدک هان؟ خبر آورده مسافر مرده

قصه خوانی هم از این حادثه سودش را برد

قصه سر کرد: به خشنودی خاطر مرده

شعر از : محمدحسین داودی