گلاریشا

جوراب من کجاست ؟ جوراب های من

جوراب پاره ام ، بی تاب های من

خوابم زدود و شست ، مضرابهای من

چنگی به زخمه ام ، سیلاب های من

چون مرغک اسیر ، ازبخت مرده ام

شبواژه های سرد ، میراثِ برده ام

سرگشته عقل خویش ، بر می سپرده ام

سوگند می خورم ، من می نخورده ام

جوراب من کجاست ، اینجا مجال نیست   

در فرض مستی ام ، جای سوال نیست

این فرض هرچه هست ، فرض محال نیست  

 من می روم و هیچ ، دیگر جدال نیست

تاکوچه می دوم با گونه ی ترم

دنیا چه ساکت است؟... ، ای وای دفترم 

ده سال شعر درد ، ده برگ پرپرم

نجوای سرخ من ، یحیای بی سرم

ساعت به سر رسید ، با رد پای نور

از خواب می پرم ، با هوی و های نور

در چشم من شکفت با ریسه های نور

یک حس ناب شعر ، در لابه لای نور

کو گنج سرخ من ، کو انزوای من؟

برکاغذآورم سیلابهای من

بانگی زدود وشست مضراب های من

جوراب من کجاست جوراب های من

شعر از :محمد حسین داودی